vrijdag 19 april 2019

Verlangen



De eerste opdracht van de coachopleiding was: onderzoek wat je verlangen is. Dat wil zeggen het verlangen dat we beantwoord willen zien door de opleiding. Dus in feite, wat is voor ons het doel van de opleiding en waar moet dat een antwoord op geven?

Dat was meteen de eerste vraag die ik voorgelegd kreeg bij het allereerste vragenrondje: "wat kom je halen?" Ik werd ook afgekapt. Te breedsprakig. Inderdaad, meteen de confrontatie met jezelf. "Dus in één zin: wat is voor jou het doel van deze opleiding?"

Nu ga ik toch eerst even uitweiden over de voorgeschiedenis. In de conclusie van mijn vorige Blog ‘Een jaar lang ontspannen’; http://gabyinthewoods.simplesite.com/434415684, schreef ik: “Ik ga dus verder met mijn zoektocht. Alleen wordt die breder. Ik ga niet meer alleen op zoek naar ontspanning, maar naar wat werkt, wat werkt niet in het leven, wat is wijsheid?.” Met dit verhaal kwam ik ook binnen op de coachopleiding.
Dat was te breed. Wat werkt er om wat te doen? Wat werkt er voor wie? Natuurlijk is ontspanning een oplossing voor veel dingen, maar zijn er nog meer dingen die werken en hoe kan ik die inzetten om de dingen waar ik tegenaan loop aan te pakken? Nog specifieker: hoe om te gaan met mijn reacties op chronisch ziek zijn en life events? Kort samengevat: hoe om te gaan met tegenslag? Ik had vaak last van boosheid, machteloosheid en gedeprimeerde gevoelens hierdoor.

Kon ik ook anders tegen deze zaken leren aankijken? Op een meer helpende manier? En kon ik uiteindelijk dan ook andere mensen hiermee helpen?

Was dit mijn diepste verlangen? Wilde ik niet liever naar Frankrijk emigreren en daar een bed en breakfast openen? In mijn zoektocht met mijn Blog het jaar ervoor was het duidelijk geworden dat in het hier en nu deze zingevingvraag toch erg overheersend is . Dus buiten dat ik natuurlijk liever emigreer naar een wijnkasteel, alsnog CEO van een Frans-Nederlands bedrijf word, eindelijk een solo zangcarrière ga opstarten, waar wil ik nú het allerliefst aan werken en wat gaat voor mij nú iets oplossen?

In de les erna werd duidelijk dat je deze vraag exact zo stelt in je eerste gesprek met een client. Want dat is waar het om gaat: hoe ontrafel je wat je het meest bezig houdt en wat kun je daar concreet aan doen? Als je het eerst zelf leert, wordt het ook inzichtelijk welk werk de cliënt moet doen.

Met deze intentie ben ik de opleiding ingegaan. Ik was heel benieuwd naar het voor mijzelf ontrafelen van het antwoord op deze vraag.

Ik hoop dat je me blijft volgen en je reactie geeft of contact opneemt als je een vraag hebt. Hier rechts is een knop om je te abonneren op mijn Blog.

 

donderdag 4 april 2019

Vingerklem


In deze oude Chinese vertelling kocht een man een apart voorwerp op de markt. Het was een soort spel. Nieuwsgierig speelde hij er wat mee totdat ineens zijn twee vingers vast zaten. Wat hij ook deed, hij kreeg het er niet af. Het bleek een vingerklem te zijn. Het ging van kwaad tot erger; hoe meer hij zich verzette, des te strakker de klem. Totdat hij geen kant meer op kon. Hij werd boos, toen bang, verongelijkt, verdrietig en uiteindelijk neerslachtig.


Verzet had geen zin. Van lieverlee ontspande hij een beetje. De emoties vloeiden langzaam weg. "Dan moet ik er maar mee leren leven", dacht hij. Hij paste zich zo als goed mogelijk aan en het lukte hem na een tijdje zelfs weer om te lachen.


Op een gegeven moment deed hij weer vanalles en merkte hij dat de klem wat losser kwam te zitten. Met koken knoeide hij er per ongeluk wat olie op. De klem gleed ineens heel soepel van zijn vingers af.


Hij was stomverbaasd. Ineens was hij verlost van zijn grote last. Maar hij moest ook erg lachen. Het was voorbij. De oplossing was zo simpel, maar door zijn verzet en emoties van boosheid en paniek, had hij niet rustig naar zijn situatie kunnen kijken. Door ontspanning en acceptatie was hij uiteindelijk van zijn last verlost.

Dit verhaal is natuurlijk een metafoor voor het omgaan met tegenslag. Tegenslag vormt in ons leven enerzijds een uitdaging, maar we kunnen ook de handdoek in de ring gooien. Soms wordt die tegenslag onze nieuwe levensmissie, of verrijkt het ons leven op een manier die we nooit van tevoren bedacht hadden.

In mijn leven heeft tegenslag een grote rol gespeeld. Het heeft mij net als de Chinese man alle soorten van emoties bezorgd, maar mij ook enorm in de actie gezet. Door tegenslag heb ik mijn leven moeten aanpassen en anders moeten organiseren. Het heeft de richting en keuzes in mijn leven beïnvloed en zelfs bepaald. Terwijl de eerste emotie bij tegenslag in mijn geval altijd machteloosheid is. Dat is een oude overtuiging.

De uitdaging is om steeds sneller te ontdekken welke overtuigingen belemmerend zijn, in plaats van de belemmering zelf. Dan wordt het mogelijk om de ware aard van het probleem te zien en te bekijken wat daarbij de beste houding is.

Bron Wikipedia https://en.wikipedia.org/wiki/Chinese_finger_trap: Het begrip wordt gebruikt in de Acceptance and Commitment Therapy.





 

 

 

 

donderdag 14 maart 2019

Mijlpaal



Een van de redenen voor het maken van een grote verandering in je leven is het bereiken van een mijlpaal. Voor mij was dat vijftig worden. Je kunt dan vanzelfsprekend meer terugkijken dan vooruit en daarom voelde ik de behoefte om een aantal zaken eens goed op een rijtje te zetten. Hoe was ik hier gekomen, wat had ik niet meer nodig, liever niet meegemaakt, waar had ik spijt van? En natuurlijk: wat had ik tot nu toe neergezet, waar was ik blij van geworden en trots op? Maar bovenal: wat wilde ik met de tijd die nog voor me ligt? Het is een meer overzichtelijke periode dan wanneer je nog gaat starten, dus je kunt de keuzes ook wat scherper maken. Waar heb ik behoefte aan en vooral, wat heb ik te geven?

"Wat heb je te geven?". Die laatste vraag hoorde ik vorig voorjaar op een voorlichtingsdag voor een opleiding, in mijn zoektocht naar ‘wat nu’? Door deze vraag, kantelde voor mij ineens het perspectief. In plaats van ´wat heb ik nodig, wat moet ik nog leren, hoeveel diploma´s wil ik nog halen?`, werd het: ‘wat kan ik anderen bieden, waarin kan ik het verschil maken, wat is mijn unique selling point?’. Inmiddels klopt deze benadering ook wel bij mijn leeftijd. Hoe kon ik, met alle ervaring die ik op de verschillende vlakken had opgedaan een stap verder zetten en dit omvormen in een soort adviesmodel?

Ik had al een tijdje met de gedachte zitten spelen om coach te worden. Maar ja, wat voor een coach, voor welke doelgroep, vanuit wat voor een soort opleiding? En zijn er niet al zoveel coaches? Vanuit mijn nieuw bereikte inzichten besloot ik naar een aantal opleidingen te gaan kijken en nu niet eens vanuit mijn ratio en hoofd te beslissen, maar meer op basis van gevoel en intuïtie.

Het werd een interessante reis. Bij de eerste opleiding kon ik er voor kiezen om ‘gelukkig’ te worden. Dit proces zou ik dan eerst zelf doorlopen en daarna kon ik anderen gelukkig gaan maken. Nou word ik van ´geluk is een keuze´ altijd meteen een beetje kriegelig, dus bij deze benadering ging ik in de weerstand. Niet doen, zei mijn onderbuik.

In het oriënterende gesprek bij de tweede opleiding kreeg ik als feedback: “Je bent niet in contact, je praat maar door, het zou zo nog een uur kunnen duren en ik zou hier net zo goed niet kunnen zitten”. Toen ik buiten stond werd ik ineens boos. ´Wat dacht die snuiter wel, ja ja, het confrontatiemodel, nou die gingen we dus mooi niet doen´.

Wat heb ik te geven? Van die vraag werd ik blij. Daar voelde ik een uitnodiging en een uitdaging. Dus het werd de coachopleiding bij Sonnevelt. En de juf die me bij de open dag uitnodigde, is nu ook echt mijn juf geworden!

Op mijn 50e heb ik mezelf een opleiding cadeau gedaan. En op mijn 51e doe ik mezelf een Blog cadeau. Voor de mensen die mij nog niet kennen; dit is mijn tweede Blog. In ‘Een jaar lang ontspannen’ had ik al aangekondigd dat ik een volgende Blog zou starten. Ik ben al een tijdje bezig met schrijven en ben er in mijn vorige Blog achter gekomen dat regelmatig schrijven me helpt om mijn gedachten te ordenen, een focus te krijgen en me te helpen in mijn ontwikkeling. Ik word ik in dit proces bijgestaan door schrijfcoach Barbara Trappenburg van Schrijflabklas.

Dus welkom op mijn nieuwe Blog! Ik hoop dat je me blijft volgen en je reactie geeft of contact opneemt als je een vraag hebt. Hier rechts is een knop om je te abonneren op mijn Blog.